Loading
Create a free website

Serge Rieger

Minni Lieder, mànchi alti un e pààr neji.

Kanch Dü dir vorstelle ?

 

Kanch Dü dir vorstelle 

E Welt voll Fejele

Wie’s ken Armut gibt

Wie d’Lieb d’Mensche hebbt

 

Wenn d’witt kannsch morn

Friej am Kritz do vorn

Warte mit dinem Bindel

Dann gehn mer s’Waajel

 

S’Waajel flussufwartz, biss mer finde de Platz

S’läwe wie mer’s läwe kint, un wenn’s uns gfallt bliwe mer dann

 

Als Bett e Feld mit Blueme

Als Dach e Himmel mit Starne

Als Fremdezimmer unseri Arm

Dü un ich ellään un einsam

 

Wenn uns blit Geld im Sack

Dann gibt’s fer’s Fiir e Pack

Un bliwe Waffe iwwerich

Dann vergrawe mer se glich

 

Numme noch Mensch sinn, frej mit lütter Unsinn im Sinn

Mol richti unziwielisiert, Nitt so wie mer’s hett g’lehrt

 

Niemeh vum e Finger gezajt

Von kennem Gedanke verurteilt

Kanch Dü dir vorstelle 

E Welt voll Fejele ?

D’Mémé

 

Ihri eltre hett se bsorigt biss in d’aller letchte Daj

Kinder uff gezöije die gehn jetzt e einer Waj

De Tich hett se gedeckt so schen fer sich un ihre Mann

Biss se ne am e schene Tag Tür rin getrawe hann

 

D’Méme geht spaziere in de Träm

In Gedanke ich se läncht schon wieder d’Heim

Sie kocht noch uf’m Offe der schon vieli Johr nimm brennt

Sie kocht fer alli Litt wie se so gut hett gekennt

 

Jetz sitz’se do un start de gànze Dàg boss noch àn ‘d Wànd

Ab un zü geht se spàziere , jemànd hebt se àn de Hànd

Sie redd nimm viel , sie làcht bloss noch wenn sie uns wiedder kennt

Un ihri Awe glänze , un sie zittert mitt de Händ

 

Mémé komm mer gehn noch moll zeruck in dinni Zitt

Dinn HÜss steht noch am selwe Platz es ich a gar nit Witt

Bach mer noch e Eierkueche, verzehl mer noch e Gschicht

Vom Norber von Zellemolcht odder grad von Gecht

 

Am e schene Tag stehch uff un säch ich geh ich hab jetzt satt

Fer alti Litt hett’s do kenn Platz ihr henn mich uff de Latt

Ich find schon irietz anderchs e Plätzel wie mer’s gfallt

Fer dess , dess kanch mer glawe do binn ich noch nitt ze alt

 

 

 

 

 

Min Liedel

 

An manche Daj do fröj ich mich warum

Warum sing’ch uff re Bühn , stehch do herumm

Warum lej ich minn Hartz so uff de Tich

Warum sing ich eich Liedle iwer mich

Warum verzehl ich eich von e ‘me Kriej

Warum verzehl ich eich von Menche miej?

Vo’m Kummer un , vo’m Liede derre Welt

Wie alles sich bloß dreijt um Macht un Geld

 

Min Liedel sing ich dir es ich jetzt dinn

Un gfallt dir’s nitt so pack ich’s wieder in

Ich sing dir was ich denk do brüch kenn Brill

Un denke kann e jeder was er will

Min Liedel ich so frej wie de Wind

Kanch’s ohne Sorje singe dinnem Kind

Es ich min Liedel, bin druff stoltz

Ich kann bloß hoffe dir gfallts

 

Minn Liedel nemmt dich mitt in e anderi Welt

Es kocht dich bloß de Wille doch ken Geld

Wenn alles klappt, mim’e bissel Gliek

So kommt e Stiek von dir niemeh zerieck

Min Liedel ich grad wie e Sunneschien

E bissel Wärme ganz im Herze drinn

Es ich nitt boßhaft, ganz ohne Hass

Ich glaub es bringt dir au e bissel Spass

 

 

 

 

 

Schmetterling

 

Schmetterling im Summer Wind

Fliej verbej, verschwind

Schmetterling im Owe rot

Flej es ich ze spoht

 

Am Morje sinn  se komme

Lieder henn se gsunge

Hunderti Soldate

Alli Flinte glade

 

Am Mittag brennt de Himmel

S’Fier verrist em d’Awe

Sie falle uff’m Mättel

Un röjle in de Grawe

 

Am Owe ich’s so kiel

Es leje alli still

Hunderti Soldate

Alli Flinte glade

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Des Meer ich ze gross

 

The water is wide, I can’t get oer 
And neither have I wings to fly 
Give me a boat that can carry two 
And both shall row, my love and I 

 

Des Meer ich ze groß

Es nemmt ken End

Ich hab doch bloß

Minni Arm, minni Händ

Doch komm mitt mir

Dann sinn mer ze zweit

Fer iwer’s Meer

Wär ich bereit

 

A Lieb ich scheen

S’ich wie e Wunder

Un d’Welt bliebt stehn

D’Sunn geht nie under

Doch d’Lieb verflejt

Wie Morje Duncht

Wenn einer lejt

Ich’s ummesuncht

 

Ze zweit ich meh

Wie eins un eins

Doch dud’s so Weh

Gehch Dü uff d’Reis

Ich kann nim stehn

Ich kann nimm gehen

Kann’s nitt verstehn

Will’s nitt verstehn.

 

WINACHTE

Sä mer was säht Hitt de Wind

Er hielt in de Bäm wie e Kind

Er sieht so viel Kummer

Er sieht so viel Leid

Sä mer was säht Hitt de Wind

 

S’Land ich so kalt wie e Stein

De Winter ich do wieder d’Heim

Winachte gillt bloß

Fer besseri Litt

S’Land ich so kalt wie e Stein

 

Im hiesel de Offe voll Gluet

Im Sessel do sitzt mer so Gut

E Biechel zum lese

Un s’Bichel vol g’fresse

Im hiesel de Offe voll Gluet

 

Doch drüsse lejt Schnee uf de Weit

E Mann im verrissene Kleid

Lejt under’me Baum

Un riggelt sich küm

Doch drüsse lejt Schnee uf de Weit

 

Üss’m Kritsstock lueje d’Kinder de Schnee

Un de Rübels kommt bal üss de Heh

Bringt uns viel Gchenkle

Volgschtopfti Ente

Üss’m Kritsstock lueje d’Kinder de Schnee

 

Doch de Mann der riggelt sich nimm

De Schnee lejt em sanft uff de Stirn

D’Awe gross offe

Die immer noch hoffe

Doch de Mann der riggelt sich nimm

 

Wirtschafft mit Zigarre Dampf

 

Wirtschafft mit Zigarre Dampf

Stille minnem Harz de Kampf

Mensche Sproch un Alcool Gchmack

Bringe minnem Gsicht e Farb

 

Ich sitz un Träm so witt bich fort

Hinter mi’m Glas un sä kenn Wort

Denk an Gecht wie schen ich’s gwän

Gecht haw ich dich gsän

Hab mitt der gredd, mitt der glacht

Allerhand Sache hen mer gmacht

Luchtich sin mer d’Gass herab

In de Stadt sin mer herum gedabbt

 

Ich sitz un s’Bier nemmt alsfurt ab

S’Glas ich laar, ich bin schlapp

Durich’s Fenchter siew’i

D’Fejle flieje Glickli

De Stuel ich hart un ich bin mied

D’Litt um mir sinn alli bled

Sie redde , lache vor sich har

Ich hab min Glas schon wieder lahr

 

Ich wäs Dü komch schon Morje d’ruck

Doch siech Dü mich wie ich do huck

Oder lauf an mir verbej un denkch an anders Gliek

Oder lauf an mir verbej un schenkch mer gar ken Blick

S’ich sclimm wie ich verliebt ze sinn

Dü bebbch Dü henkch an minnen Sinn

A Honnig Barri schmelßt in mir

Wenn ich heimlich träm von dir.

 

Am Bächel

 

Am Bächel bin gebore

Am Bächel binn i d’Heim

Ich leb schon langi Johre verlohre in de Traim

De Kopf hoch in de Starne doch Leime an mi’m Schuh

So stulber ich im Bebb herum in voller Ruh

 

Am Bächel ohne Sorje

Het’s jede Dag e Fecht

Ich denk noch nitt an Morje

Un wäs nigs meh von Gecht

Im Wald zopfe mer Behre, un Kritter aller hand

Mir wäche se un riere se dann zünand

 

Am Bächel pfiffe d’Feyele

Manchmol ver mich alein

Es tanzt dezü e Kinjele, es graje d’Guggelhän

Mir Tierle sinn so Glicklich un leve uns zelieb

De wind der singt alldaïlich e nejes Lied

 

Am Bächel blieje d’Blueme

Mein’ch grad de Bodde brennt

Un jedes Johr gibbt’s Sohme, des nemmt au nij kenn End

Ich brüch nit witt ze fahre, ich brüch nit witt ze gehn

Mir gfallt’s an minnem Bächele do ich’s so schen

 

Ihr wisse jo des Lewe des ich jo gar nit minn’s

Ich leb nit witt de nehwe doch selwe ich es nimm

Mir miehn ver s’Lewe kemmfe

Kochteloss ich’s nimm

Mir wisse uns nimm ze helfe es hett kenn Sinn

De Dorftroddel

In de Schuel binn ich immer de letcht gwän

Lehre lese hett mich niej intressiert

Wenn d’andre gchriewe un Gedichtle uffgsät henn

Haw’ich gluejt was drüsse bassiert

Üsse jechtle un fische haw ich nie nigs glehrt

Alles was ich schonch mach mach ich alles verkehrt

Üss de Schuel henn se mich dann rüss g’chmiesse

Un im Wald haw ich dann wiederschglehrt

 

De Dorftroddel, de Gassdaggel, de Dorfnach bin ich

Alli litt lache, alli Hund belle jedes Kind lacht mich üss

Doch ich will nigs vun kennem

Loss in jedem sinne Ruej

Doch sie spotte glich alli wenn ich se bloß anluej

 

Ab un zü geh ich helfe de Bühre

Sejs im Feld oder bie de Kie

An denne Daj des kann ich der schwehre

Haw ich ken Durcht verhunger ich niej

Un sie genn mer viel Brot, un e Sieppel dezü

E gueter Schlugg Winn un Fleich ab un zü

Ich hab kenn Geld , wisst nit was mit mache

Hab minni Händ als einsiger Schatz

 

Un am Owe geh ich heimlich in’s Stiebel

Schlies mich in un redd mitt’em Mond

De Martin säd mer von jedem Starnel

Sinner Namme un au wie es wohnt

Un ich geh dann in’s Bett mit’m Kopf voll Gedings

Sache wie Dü nitt wisse wie Dü nitt träme kanch

Un ich schloof ohne Kummer un Sorje

Un de Sandmann geht langsam verbei

 

D’normale Litt gehn de ganze Dag schaffe

Gehn im Summer, uff Italie an’s Meer

De Recht vum Johr mien se jechte wie d’Affe

Sinn alli krank, henn’s am Hartz odder am Kopf

Sie henn e Télé e Auto un was weiß ich noch

Do mien se schaffe un schaffe un greje greuiji Hohr

Ich fröj mich als wenn de Owe zum Tag kommt

Wer ich veruckt, un wer ich normal

FLAMMKUECHE

E Stiebell un e Offe

Paar Tich un e Paar Stiehl

So ich se am Anfang g’lauffe

D’Wirtschafft an de Miehl

Dann ich de Franke gfalle, dann ich de Marick g’schtoije

De Schwowe hett des gfalle, sie henn wieder riewer dröije

 

Dann hett de Wirt sinni Wirtschafft vergressert

Mit Beton, mit Sandstein , hett’s nit grad verschehnert

De Flammkueche kleiner, de Priss schnell ind’Heh

E Hampfel Schpeck wenijer, un kenn Ziwle meh

De Teik ich jetzt fiener, un d’Flamm kommt vum Gaz

De Gchmack ward als wenijer, un d’Maweveh gross

 

D’Schwowe die komme riwer

Die hett des gar nit gstehrt

Ihri Zahl hett sich vergresert

Ihri Auto sich vermehrt

Un d’Wirtschafft an de Miehl

Ich jetzt ihri Kolonie

Sie ich rot un schwarz un gehl

A richtich’s Paradies

 

Der Ober spicht jetz deutsch

Sein Name ist jetz Franz

Die Gaststube die leucht

Ist immer auf Hochglanz

Un s’Deutschland über alles

Klingt jede Owe greller

D’Elsässer verschregt’s

Sie komme als furt venijer

 

S’komme jetz Americaner

Die schmehre Ketchup dran

Mi’m Baguett est ne de Japaner

D’Chinese zuckre de Rahm

Flamkueche International

Heist d’Wirtschafft an de Miehl

Sie mache au Couscous royal

D’Elsässer komme nimm viel.

  Zei mir e Land  

 

Zei mir e Land wo ich gmietlich üssrueje kennt

Ja dess hett ich so garn

Zei mir e Land wo ich nitt so ze jechte bricht

Ja dess hett ich so garn

 

Ich nemm mer de Zitt, min Ziel ich nitt so witt

Was Hitt nit ich kann morje sinn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

S’Hiesel am Wald

 

Es steht e kleins Hießel am Rand vum’e Wald

Es stehrt dort kenn Miesel, d’Ruj vun dem Land

Es geht noch e Bach am Rand von dem Wald

Sie fliest ohne Krach, mol warm un mol kalt

De Baum vor dem Hießel, schmisst Schädde in’s Gras

D’Sunn streckt e bissel, durich d’Nächtle ihri Nas

 

Un doch will I nit lieje

Un sä’s eich jetz glich

De Mench ich verflöje

De Tod ich im Hüss

 

Kenn Fejele pfifft, uf’m Dach vun dem Hießel

Ken Eichhäsel hopst, uf’m Baum sinem Nächtel

Ken Frechel im Bach, kenn Rauch im Kamin

Im Hießel kenn Krach, vum Lewe kenn Schien

Es fallt dann und wann , vum Dach e Stick Holz

Wie sich nim hewe kann , es verfühlt dan im Grass

 

S’kann morje schon sinn, wie’s so Hießle gibt

De Mensch verliert de Sinn, sucht’s Knepfel un drickt

Es gehn dann Millione, Bumbe in d’Luft

Es gehn dann Millione Mensche in’d Grufft

Es starwe dann Kinder, ver e Kletzel, ver e Behnel

De Mensch geht dan unter, ver e Sproch, ver e Fänel!

 

 

 

 

 

 

D’ Mussig

 

D’ Mussig ich e anderi Welt

Ohne Sorje, wo kenn Kummer dich gwählt

D’ Mussig bringt dich näder zu mir, un

D’Mussig bringt mich näder von Dir

 

Hech e wiel, e bissel Zitt

Ich se do gar nit Witt

D’Sunne gibt dir de Ton , un de Wind d’Harmonie

Dü hersch se schon, un sing’ch d’Melodie

 

Ich der’s grad mol nitt drumm,

Sin d’Gedanke ganz Krumm

Hech e Land an de Hand , ganz üß Gold un Papier

Es hängt Gliek an de Wand un singt au mit Dir

 

Ich dir’s Lewe ze eng

D’selwe Waj, d’selwe Gäng

Dann verplatz uff’m Platz, un spiel mit uns Klavier

Hör im Trumpete Klang wie de Kummer krepiert

 

Alti Lieder im Kopf

Bissel Holz üs’m Schopf

Un de Amsel ze Lieb, un im Liede ze Leid

Ward uns s’Lèwe ganz trieb

Von de Hofnung verkleid

 

 

 

 

 

 

E Stein un e Fücht

27/04/2009.

 

Ich schmiss e Stein in’s Wasser nin

E runder Stein ganz flach un finn

Ich schmiss ne witt, mitt voller Wucht

Er macht e Ring un Ringle viel

Ich zehl se dann, dess ich min Ziehl

Dass ihri Zahl als greesser wucht

Un ich fang’s immer wiedder an

Ich freij mich druff, ich frej mich dran

 

Steinel, Steinel, runder Stein

Zei mer wie Dü danze kanch

Steinel, Steinel, runder Stein

Un wass Dü noch au anderch kanch

 

Ich sää e Wort, un loss es loss

Es soll in d’Welt es soll uff d’Stroos

Es ich ver dich, dass nitt vergesch

Dass es mich gibt, dass Dü mich hech

Uff dinni Antwort ward ich dann

Ich hoff sie kommt, wart nitt ze lang

Un ich fang’s immer wiedder an

Ich freij mich druff, ich frej mich dran

 

Wertel, Wertel, schenes Wort

Zei mer wie Dü singe kanch

Wertel, Wertel, schenes Wort

Un wass Dü au noch anderch kanch

 

 

 

Ich sing e Lied, un sing es lütt

Heer dir’s grad an, mach’s nitt kapüt

Es soll zu dier als schener Gruus

Gib mier de Tackt mitt dinnem Fuus

Sinn mer ze zweit, klingt’s hell un scheen

Es kann in’s Land dann wiedderch gehn

Un ich fang’s immer wiedder an

Ich freij mich druff, ich frej mich dran

 

Liedel, Liedel, neijes Lied

Zei mer wie Dü klinge kanch

Liedel, Liedel, neijes Lied

Un wass Dü au noch anderch kanch

 

Ich mach e Fücht, un hebb se hoch

Un drigg se fechter Johr ver Johr

In derre Fücht haw ich e Wuet

Sie brennt mer d’Finger wie e Gluet

Nemm minni Fucht in dinni Hand

Un mach se lieb, lech denne Brand

Schonch fang’i’s immer wiedder an

Es macht kenn Freit, mues starwe dran

 

E Stein, e Wort e Lied e Fücht

Dess ich was mer fer’s Lewe brücht

Drum b’halt immer e Stein an de Hand

E Wort , e Lied , e Fücht, ….. b’halt se bienand

 

 

 

 

 

 

Bring mich heim

Sur la mélodie de Country roads ( 30/04/09)

 

Bring mich heim , nehder heim

In min Dorf not am Rhin

Ich hab Rechwoch, nitt vergesse

Bring mich heim , nehder heim

 

In Gedanke, komm ich wiedder

In freije Johre, garn ze laufe

Steht de Coppé, s’Düvackläddel

Bie de Schäfer-Frenz, gibt’s noch ebs ze kaufe

 

Un im Schwane, steht de Stammtich

S’ward gedärtelt, un au viel ge pääpert

Alli Kinderspring warre wiedder wach

Zitte ohne kummer zitte voller Freijt

 

Ich dätt so garn

Alles dess nochmol erlewe

S’erschte Velo, s’erste warme Hartz

Un alli Litt

Wie do sinn gwän

Wäre wiedder do

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lehr mir dinni Sproch ( 09/06/09)

 

Ich her wàs Dü singch

Doch d’Werter sinn fremd

Wäs nitt wie se find’ch

Ich binn wie verklemmt

Wàs witt Dü mir sawe

Wàs soll ich verstehn

Wàs witt iwertraawe

Wàs soll widderch gehen ?

 

Lehr mir des Wort

Ich kànn’s nitt verstehn

D’Bedittung ich fort

Un’s klingt doch so scheen

Wàs will’s denn heiße

Wàs will mir’s denn sawe

Ich kànn’s nimmi lese

Un so muess es starwe

 

Lehr mer des Lied

Ich kànn’s nimmi singe

D’Melodie bliet

Doch ich niggs meh drinne

Wàs will’s den beditte

Wàs will’s den verzehle

De Sinn kànn ich rote

Doch d’Werter die fehle

 

Lehr mir die Sproch

Ich gchpier sie ich minne

Ich mecht Johr fer Johr

Sie àls besser kinne

Ich weis wàs se will

Sie will widderch lewe

Un do brüch kenn Brill

Uff mich kànn se zehle

 

Ich sää vielmohl merci

S’Lied hech ver mich gchriewe

Die Werter versteh I

Doch muss ich noch iewe

Es will noch ebs heiße

Es will noch ebs sawe

Ich kànn’s wiedder lese

Un kànn’s iwertraawe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Butterflade

 

Dü fliejch um minem Butterflade

Haw ich dich dozü ingelade?

Do driewer haw ich Honi gchmiert

E diggi Schicht so wie sich’s kehrt

 

Dü Ihmel fleijch so drum herum

Dü flieijch so schnell als wärch e Sturm

Dü griffch mich an warch agressiv

Sej doch nitt so sei positiv

 

Dü säch der Honi wär von Dir

Dü hätchne gmacht deheim bi Dir

Dü dätch ne brüche ver dinn Kind

Un Honi wär ver d’Menche Sind

 

Dü säch s’gibt ball kenn Honi meh

Stadt Ihme gabs dann blos noch Fleh

Dü säch de Mensch wär schuld do dran

Un hätt au ball ze liede dran

 

Ich schenk der minner Butterflade

Bich hertzlich uff’m ingelade

Komm au mit dinne Kumbels har

Dess Honi Glas ich noch nitt lach

 

 

 

 

 

 

 

 

De Floh

 

Mamme ich hab e Floh

Ich glaub er kehrt im Hund

Er ich ganz luchtich ich ganz froh

E kleiner dicker rund un gsund

Mamme ich hab e Floh

Ich glaub er kehrt im Hund

 

Mamme ich will ken Floh

Denn stehle ich nitt schehn

Was mir nitt kehrt macht mich nitt froh

De Hund ich trürich zait mer Zähn

Mamme ich will ken Floh

Denn stehle ich nitt schehn

 

Mamme fang de Floh

Un gibb ne z’ruck im Hund

Dann bin ich luchtich bin ich froh

Mues mich nimm kratze un bin gsund

Mamme fang de Floh

Un gibb ne z’ruck im Hund

 

Ich geh dann mit’m Floh

Un zamme mitt’m Hund

Un alli drei so gsund un froh

Spaziere gehn mer ver e Stund

…………

Mamme ich hab e Floh

Ich glaub er kehrt im Hund

 

 

De Schnooge Blues

 

S’ich jede Owe selwe

Sie kommt rinn wie e Dieb

Ich kann mer nimmi helfe

Die Schnoog ich bstimmt e Wieb

 

Sie summt um mich herum

Sie bringt mich üss’m Schloof

Sie bringt mich au noch um

Oh here minner Ruef

Ich kann se nimm vertrawe

Sie gibt mer Krämpf im Maawe

Sie hett mich uff de Muck

Die Schnoog macht mich veruckt

 

Ich kriech dann unter’s Linduch

Mach mich so klein ich kann

Ich bett au un ich fluech

Un kann niggs ändre dran

 

Un manschmol steh ich uff

So mitte in de Nacht

Ich luej dann un bass uff

Un wenn ich s’Liecht üss mach…..

 

Am Morje bin ich schlapp

Un kreij min Au kum uff

Vum Bett do fall ich rabb

Un schteh dann selte uff

 

 

 

Kriweli, kraweli

 

Kriweli, kraweli ich leij im Gràss

Es kitzelt ebs an minre Nààs

Kriweli, kraweli was ich des bloos ?

Es kitzelt mich au am e Fùes

 

Kriweli, kraweli was ich dess ?

In minnem Buggel sitzt do ebs?

Kriweli, kraweli luej doch schnell

Ich glaub dass es jetzt runder will

 

Kriweli, kraweli siech Dü’s schon?

In minnem Buggel lauft ebs rùmm

Kriweli, kraweli mach mer’s wegg

S’ich veliech bloss e bissel Dregg

 

Kriweli, kraweli sä mer’s bloss

Wàs ich in minnem Buggel loss

Säh mer’s jetzt glich es hett kenn Zweck

Hoffentlich ich’s kenn Zeck

 

Kriweli, kraweli, s’ich nitt schlimm

Ämeise viel e ganzi Raij

Kriweli, kraweli beweij dich nimm

So gehn se widderch ihre Waij

 

 

 

 

 

 

 

De Schmetterling

 

Ob rot, ob bleuij, ob wiss

Vun Marseille uff Paris

In Franckrich ich e papillon

Iwweral blos e papillon!

S’heist bie de bretone

Dätte  balawene wohne

Bie de Basque hetz Tximileta

Un e  farfalla in Corsica

 

Bie uns im Elsass ich dess andersch

S’kommt ganz druff an wie d’anne wànderch

Im Summer mohle se im Himmel

Mit döisig Fàrwe bundi Striss

Un hohle mitte im e Bliemel

De Sàfft vum Lèwe üss’m rüss

 

E Holderfoijel in Stattmatte

In Seebach ich’s e Schmatterling

Un siech ne fleije iwer d’Matte

In Siltze ich’s e Schmetterling

 

E Rübbeschisser in Scherwiller

In Soultzeren e Summervoïjel

S’hett Flattermies au in Hengwiller

In Sondernach e Summervogel

In Logle fleije Millermaler

In Buckenum hetz e Bubeller

Krutarierche hett Miller

Un d’Wantzenau hett Pfiffeholder

 

 

In manche Derfer ich’s ganz luchtich

Kànnch’s nitt veràbble, s’fàllt in’s Au

G’stärigt, gebeijelt des ich wichtich

Sitz er uff ‘re jede Frau

 

Nè, Nè, dess sinn kenn grosi Ohre

Es ich e schwartzer Schmetterling

E Fàhne hett sich dran verlohre

Drei scheni Fàrwe, bundi Ring

 

Drei rundi Farwe, bleuij, wiss rot

Üss Bilder wie de Hansi mohlt

Der Schmetterling soll niej verflieje

Un s’Elsàss soll im Franckrich bliewe

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

A Wolf kommt von do wie mer nitt erwacht.

( 24 03 2009)

 

Mer fiehre schon so manches Johr

A frejyohr.......... ver unsri Sproch

Es gibt ze hehre Musikante

Mehr odder weniger bekante

 

E jeder bringt sinn neijchtes Liedel

De Egles, d’Sylvie un de Sieffer

De Jempes, s’Isabelle, zegar e Engel

Un hitt owe noch de Rieger

 

S’gibbt au Theater, Conference

Üssstellunge, Vorstellunge, Vorlesunge

Zammetreffe, ohne Grenze

S’wart gebabbelt, gelacht un g’sunge

 

S’intressiert au d’Politick

Mancher Händedrigger losst sich sähn

An denne Daj sawe se - s’ich chic!-

S’Elsass ich in alle Plän

 

Un luchtig ward proposiert

Mit iifer ward versproche

Zukunft ideal angschmiert

Dess vergesst mer in paar Woche

 

Doch manchi komme still angchliche

Mitt schene Werter, große Sprich

Mache  wie wenn se dir dätte gliche

Doch schnell henn se dich dann unter sich

 

Bass uff sie komme us’m Wald

Sie wisse schon wieder alles besser

Sie komme rüss mitt ruhicher Gewalt

Doch sieht mer schon die blanke Messer

 

D’Welf stehn schon am Stades Rand

Hunger an Fleich, Hunger an Macht

A Wolf kommt immer, s’ich bekannt

Von do wie mer ne nitt erwacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Es gibt scheneri wie Dich ( 4/4/2009)

 

 

Es gibt scheneri wie Dich

Awer au bchtimmt scheneri wie Mich

Es gibt gcheideri wie Dich

Vielicht au gcheideri wie Mich

Es gibt greßeri wie Dich

Ganz bchtimmt au greßeri wie Mich

Es gibt kleineri wie Dich

Ganz sicher kleineri wie Mich

Es gibt schlankeri wie Dich

Vielicht au schlankeri wie Mich

Es gibt au dickeri wie dich

Un e so viel dickeri wie mich

 

Doch mir henn uns halt getroffe

Wie e pfeyjel sinn Ziehl

Wie de Raje mitt’m Rajeböiye

Wie de Himmel mit’m blöiye...........

........Alles andre wär zeviehl!

Mitt dir haw ich anfange ze hoffe

 

Es ich nitt jede Dag famos

S’Lewe ich halt nitt sorjeloss

Ob mich e andri hett vertrawe

Dess kann niemand grad so sawe

Ich bin halt Ich,  un Dü bich Dü

Un zu mir do kehrch  dezü

 

 

 

 

In dinnem Blick ( 4/4/2009)

 

Dinner Blick säd mir ich soll noch bliewe

Un Ich soll doch wiederch mitt Dir lèwe

Dinner Blick brennt wie e Gluet

Dinner Blick brennt in minnem Bluet

Doch muss Ich gehen, Ich muss uff d’Reiss

Ich muss jetzt fort, wie ànne ......wer weiss

Min Lànd verhungert, min Lànd verreckt

Ich kànn’s nim sähn, min Aue verschreckt

 

Ich geh witt fort in’s fremde Land

Ich geh mit Kumbel’s Hand in Hand

Dort gibt’s ze esse, dort gibt’s Brot

Dort gibt’s kenn Hunger,       kenner kennt d’Not

Sie henn’s uns gsäht es ich so licht

Im Land wo grad im Paradies so glicht

Es gibt von allem, brüch bloß ze fröiye

Mer ward schnell rich , ohne sich ze blöiye

 

Ich blie nitt lang dess kanch mer glauwe

Ich komm zeruck, Ich kann der’s sawe

Dann binn Ich rich, dann bich Dü rich

Dann sinn Mer froh, un rieße glicklich

 

Jetz sitz Ich do im finchtre Eck

Ganz miesel still , kalt ich’s Versteck

Sie sueche mich, verflueche mich

Ich soll verschwinde...Sie ruefe mich

 

Armi Litt gibt’s au im riche Land

Armut gibt’s do allerhand

Reisse, schaffe, rich ware.. hàw Ich welle

Hett liewer uff Dich hehre selle

In minne Träm sie Ich dinner Blick

Dess ich alles wass Ich hab vom Glick

Es dürt nimm lang , Sie komme glich

In Franckrich hett’s kenn  Platz ver mich

 

Ich sitz im Fleyer, wie anne ......wer weiss

Sie henn mich g’fröiyt wie Ich heiß

Doch die Fröiy haw ich nitt kappiert

Wer weiss wie ànne mich dess fiert ?

Mitt’m bissel Glick komm Ich zu Dier

Pletzlich steh Ich dann vor dinnre Tier

In dinnem Blick sie ich dann glich

Ob’s noch e Platz do gibt fer Mich

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Steh uff min Kind es ich so witt ( 05/04/2009)

 

Wenn freiy am Morje d’Glocke klinge

Wenn in de Baim schon d’Feyel singe

Dann steh uff min Kind es ich so witt

Sie brüche Dich , geh under d’Litt

 

Wenn de Wind uff wart un d’Sunne kommt

Im morje Rot, wenn’s Lewe summt

 

Wenn de Bettler fröyt noch Brot

Wenn’s Menche gibt in Lied un Not

 

Wenn de Norber arweitsloss

Muss  bettle gehen uff de Stroß

 

Wenn se wieder iwer d’Judde spotte

Wenn se wiedder s’Land üss rotte

 

Wenn de wieder sawe herch

„Der Neger ich jo nitt fransech“

 

Vor uff’m Pflachter d’Stiffel schmettre

Vor’s in dinnem Land anfangt ze chettre

Steh uff min Kind es ich so witt, Sie brüche Dich , geh under d’Litt

 

Ich awer s’Lewe wieder riewich

Un ward au wieder alles gmietlich

Dann schloff nit in min Kind es wär ze schad

Denn jetzt noch meh brücht mer dich grad.

 

Es bliet immer einer ewerich

Der’s noch mol prowiere mecht

Ver sich selwer ich er wichtich

Jeder ander ich e Gnecht

Er bringt dann wieder d’selwe Leiye

Die in de Dummheit bloss uffbleiye

Er find au wieder fer ne here

D’selwe Dolle wie nie lehre

 

Wart nitt uff morje ver uff ze stehn

Es wär ze schad Nitt do ze sinn,  nitt ze verstehn

Es ich immer an de Zitt, Sie brüche Dich , geh under d’Litt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ohne minem Telephon ( 9/04/09)

 

Ich komm nimmi devon

Ohne minnem Telephon

Ich bin immer choignabel

Grâce à minnem Portabel

Am morje un am Owe

In de Stadt un uff’m Land

Ob Maidle odder Buewe

Henn ne alli in de Hand

Er meld sich im e Hosse Sack

Un jeder luejt dann sinner an

Grifft an d’Hosse, an de Frack

Hohlt ne rüss un lacht ne an

Hargott wer ich dess schon wiedder?

Hab de ganze Dag kenn Ruej

Minner schellt bàll jede Meter

Manch mol bloss wenn I ànne luej

 

 

Ich mach wie wenn’s wichtich wär

Wenn au d’Fraue bloss froiye muss

Ob Nuddle odder Camembert

Ob Yoggurt odder Apfelmuss

Nemme mir vom Barilla ?

Odder pâtes von de grand-mère

Hech Dü liewer Nutella

Odder liewer vom „ pas cher“?

 

Mancher treggt ne tief in d’Hand

Was er säd ich bschimmt e Schand

Er redd lieslich, nemmt sich Zitt

Macht sich klein vor Welt un Litt

Er lächelt schehn macht d’Awe zü

Schnüfft tief üss,  so ab un zü

Lauft wie blind un  trämt vom Stern

Un wart uff an de Latern

 

Ich fröiy mich als“ hett’s kinne sinn?“

Ohne dess verfluechte Ding ?

Wie hett mer einfach kenne lewe

Unsri Gchicht ich nimmi selwe

Kannch’s nimm vermisse,  wie s’Alcool

Es macht so viel un noch viel meh

Mer ich halt iwerall uff’s Mohl

Doch iwerall ich nieriets meh!

 

Ich komm nimmi devon

Ohne minnem Telephon

Ich bin immer choignabel

Grâce à minnem Portabel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Kirchbaum ( 09/04/09)

 

De Kirchbaum ward schon wiedder wiss

Un wisser ward min greuijes Hohr

Wiss versprecht er uns gewiss

Scheni Kirch’ im neje Johr

 

Er schient au noch gewagse sinn

Die Äscht sinn fast ver mich ze hoch

Uff jede Fall gedenkt mer’s nimm

S’ich anderch gwän im alte Johr

 

Ich geh garn um de Kirchbaum rum

Un luej ne an von jeddre Sitt

Ob freij am Dag, ob in de Sunn

Es ich e Pracht zu jeddre Zitt

 

Mitt jedem Johr ward er noch scheener

Un hecher au de stolze Stamm

Im Wind un Raje, jedem Wetter

Steht er immer gut uff Damm

 

D’Kirche komme, warch ganz rot

D’Amsel ward schon so lang d’ruff

Uff mich ward schon so lang de Tod

Ich will jetzt fort, ich her jetzt uff

 

D’Kirche warre immer sießer

Un ich hab se noch so garn

Minner Schritt ward immer ließer

D’Kirche schwar ver minni Arm

 

Wags in d’Heh, min Bämel stolz

Ich luej dier doch so garn zü

Wenn ich moll lej, im Tanneholtz

Dann träm ich bschtimmt ich wär wie Dü.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

E Liedel un e Sproch ( 09/04/09)

Dédié à Lucien KOEBEL.

 

Ich schrieb e Lied in minre Sproch

Üss minnem Hartz, mitt minem Stifft

Es kommt allmaïlich Johr ver Johr

Lej’s uff’s Papier mitt schenre Schrifft

 

Es geht um Lieb, um große Träim

Es geht um Hoffnung, Leweslucht

Wie’s als freyer gwän ich d’Heim

Min Liedel singt sinn Lewesdurcht

 

Ich will au geje alles singe

Alles was schecht ich uff de Welt

Ich dät sogarn de Litt ebs bringe

Ebs anderch’s halt wie Macht un Geld

 

In minnem Lied hett s’Lewe d’Macht

Rajeböije , Sunneschinn

Freyohr’s Gchmagg, e Kind wie lacht

Veyel, Blueme, neyjer Winn

 

Doch hett’s e End, doch hett’s e Schluss

Ich luej noch moll ob Fehler sinn

S’Datum noch als letchter Gruss

Un laï’s dann in’s Schübblädel ninn

 

Wenn’s jemand moll do wiedder find

Seij’s e Fremder, seij’s min Kind

So hoff ich bloß das er’s versteht

Er minni Sproch immer noch hehrt.

 

Im Rosegàrte (27/05/09)

 

Mir sitze im e Rosegarte

Uff d’Nàcht well’mer noch bissel wàrte

Feijel pfiffe lütt un hell

Üss de tiefe Lewwes Qwell

Sie fànge àn àm freije Morje

Her ne zü, so vergehn d’Sorje

Un schmeck denne ließe Rose Duft

Der fleijt gemietlich in de Luft

 

Brüch nitt witt vort, s’ich àlles do

Brüch nitt uff Rio, uff Schanghai

Setz dich bloß ànne setz dich do

Wàrd riewich uff de Monet mai

Màch d’Awe zü un schnüff tief inn

So komme dir viel Bilder inn

 

Bilder vun Ruej, de Himmel bleuij

Bilder in rot, es brennt e Gluet

Bilder in gähl, Zucker un Mehl

Bilder in grien, E lieb ich scheen

Bilder in brün, e Làtte Zühn

Bilder in greuij, wie alti Litt

Bilder vun Hitt, Bilder vun Gecht

Vun alle Litt wie’d grieße mechtch

 

Mir sitze im e Rosegarte

Un d’Nachtigall ich froh

In kielre Lufft,

E Rose Dufft

Wàs kinne mir jetzt noch erwàrte?

E Stigg vum Glick ich jo schunn do.

 

Im Kertze Licht ( 03/06/09)

 

Im Kertze Licht

Sinn d’Schmerze licht

Sinn d’Hertze licht

Komme Ferse schlicht

 

So hehr s’Gedicht

Un lehr’s velicht

Es wär gericht

Fer der wie’s bricht

 

Ich hehr s’Gedicht

Im Kerze Licht

Un s’Meer üss licht

Üss lecht in mir

E letcht’s Gewicht

De Schmertz verwicht

S’Licht brennt in mir.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Sinn im Gedicht( 03/06/09)

 

Ich schrieb s’Gedicht

Es ich e Bicht[1]

Ich will ebs saawe

Hàb ebs im Sinn

Will’s iwertraawe

In Werter ninn

 

Doch d’Werter lieije

Sie sinn ze eng

De Sinn will blieije

Üss ihre Kläng

Mues Werter zehle

Ver ze verzehle

 

Es ich de Sinn

Vum Ürschprung nimm

Sich nimm ganz recht

Un nitt ganz letz

S’ich wie verwicht

Wie iwersetzt

 

Zwische de Ziehle

Mues dinn Au ziehle

Zwische de Werter

Do sott er sinn

Do drinne steht er

De richtich Sinn

 

Dàss Dü ne findch

Dess ich min Ziehl

Wàss ich mer winch

Ver jedi Ziehl

Dàss minni Werter

Au ebs beditte

In manche Länder

In fremde Zitte

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gewitter im Gàrte ( 03/06/09)

 

Wenn de Himmel bleuij

Voller Sunne steht

Wenn de Gartner treuij

In si’m Gàrte geht

Wie ich ànne lueij

Iweral vergeht

In de stille Rueij

E Stick Ewichkeit

 

Wenn de Himmel rot

Schwar àm Owe hängt

Wenn’s Gewitter droht

Un wenn d’Luft mich pfrengt

Wie ich ànne hehr

D’Angscht ich iwerààl

D’Feijel pfiffe schwär

Wàrte ich e Kwààl

 

Wenn de Himmel schwàrtz

In de dunckle Nàcht

S’klebbert in mi’m Hartz

Wenn de Wolf uff wàrt

Wenn’s de Blitz üss Kràch

Wissi Strääfe mohlt

Wenn de Teifel làcht

Un’s Gewitter rollt

 

Wenn de Raje kommt

S’Gwitter ich schon witt

S’gnàllt noch àb un zü

Un de Wind geht mitt

Wenn die Wolke greuij

Üss’m Himmel gehen

Ward er wieder bleuij

Ich er wieder scheen

 

Wenn de Himmel hell

Alli Fàrwe zeit

Geht de Gartner schnell

Un mit àller Freid

In de Gàrte ninn

Lueijt ob àlles bleijt

Un er bild sich inn

Wàs er àlles kreijt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bibbeles kääs un gchwelti( 06/06/09)

 

Ich ess so garn, Bibbeles kääs un gchwelti

Großi, gleini, dicki, gànzi odder gcheelti

E Schlickel Essig dirfch nitt vergesse

Schonch ich’s nitt gut, dànn kànch’s nim esse

 

De Kääs ich sierlich, e bissel g’sàlze

E bissel Gnowli dess ich au nett

D’Grumbeer ich sieß, in mir so gfàllt se

Wàrum de Schnittlàuch? Wàrum àu nitt?

 

Ver mich ich’s schwerich so ebs ze esse

Ich hàb gern Kääs, mir gchmeckt au d’Grumber

Wie fàng ich àn? Dess ich so schweer

Grumber un Kääs die sinn zum fresse!

 

Ich luej se àn, d’Grumber, de Kääs

D’Grumber ward kàlt wenn ich làng wàrt

De Kääs ich’s schon, so viel ich weiß

De Kääs schmeckt gut, d’Grumber ich zàrt

 

Wàss màch ich jetzt, ich mues es wisse

Es gibt kenn Üsswaij, ich brüch e Root

Es gäb e Leesung, e Schtiggel Brot

Doch hàw ich s’letchte Gecht schon gesse

 

Wàss dette ihr màche àn minnem Plàtz?

Ich kànn de Hunger bàll nimm vertrawe

Ich gchpier’s im Büch, hàb Gnepf im Mawe

Ich iwerlaij nim làng, es ich ver’d Kàtz

Ich gibb’s jetzt uff un ess jetzt gràd

E Paarel Wirchtle un Grumbeere Sàlàt!

 

Doch fàngt jetzt selwe wiedder àn

Ich ess garn Wirchtle mitt Seneft dràn

Dess mitde Grumber wisse ner schon!

Ess hett ken Sinn, ich komm nitt de von!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sie geht in’d Retrait

 

Sie geht in d’Retrait

Sie ich von de Kett

Jetz nemmt se sich Zitt

S’ward ànderch àb Hitt

Mer kànn se nimm hewe

Sie hett so viel Plän

Hett so viel ze driwe

S’ich noch immer so gwän

 

D’Schuelbiecher verbrennt

De Wecker verschenckt

Sie will ihri Ruej

Sich Schluss mitt de Bleuij

Kàlender verschwind

Sie nemmt’s jetzt wie’s kommt

So freij wie de Wind

Sie geht üss’m Amt

 

De Chef ich vergesse

Doch d’Freijt àwer nitt

D’Zitt ich nimmi gmesse

D’Versàmmlunge witt

D’Collegue die bliewe

Ver mànchi im Hertz

S’Au muess se jetzt riewe

Es gläntzt wie e Kertz

 

Jetzt kànn se verreisse

So witt wie se will

Un Biecher jetzt lese

Velicht mitt de Brill

Màch dir doch kenn Sorje

Màch dier’s doch Gemietlich

Kommch Hitt nitt kommch morje

Màch’s làngsàm, màch’s riewich

 

Sich jede Dàg Sundàg

Unentlichi Ferie

Als Gchenk jeder Dàg

Un d’Lucht àls Vermeije

Uff Dich wàrt jo schunn

E ànderi Welt

E ànderi Hoffnung

Wo d’Lieb alein zehlt

 

 

Vergess uns nitt glich

Mir bliewe do Stehn

Un winke gemietlich

Dü kànch uns noch sähn

Komm àb un zü durich

Dü wäch wie mer sinn

Mer sähn dich dess hoff ich

S’kànn ànderch nitt sinn

 

Mi’m Kind kànch jetzt spiele

Spàziere mi’m gehen

Im Gchichtle verzehle

Denn s’Kind will verstehn

Es will sich dràn freije

Ver dess brücht es Dich

De Waij sollch’m Zaije

De Waij biss zu sich.

 

Uff de Kàscht

 

Ich nemm Dich jetzt mitt àn e Plàtz

E Plàtz voller Sehnsucht un Wunder

Es ich àlles stàuwich doch ich’s minner Schàtz

Es ich minni Gchicht min Lewe ich drunder

 

Verzehls àwer niemes

Ich zaïs numme Dir

Es ich ebs geheimes

Bekànnt bloß von Mir

Von freije Johre

Ich mànches verlohre

Doch bliewe noch Zeije

Wie do un dert leije

 

E àlti Komod, de Hut vom e Mànn

E àltes Pààr Schue mit Steckele dràn

E Süfflommer Hàfe, e Betschdorfer Krueij

Die sinn do zum schloofe, die henn ihri Rueij

E gànser Stoß Lindiecher, e àlts Offerohr

E Stick vom e Beese des luejt hinte vor

E Ross wie noch schaukelt

E Bubb wie noch bàbbelt

E Stuehl mitt drei Fieß

E Plümo voll Mieß

 

Es steht e Bettlàd im finschtere Eck

De Sommier verrocht velohre im Dreck

E Tràcht von’re Frau hengt schwar àn zwei Neijel

S’ich vorne verziert mit zwei gschtegte Veijel

Im Unkel sinn Velo schon Johre làng blàtt

D’Làmp ich verschlawe un d’Mäntel sinn glàtt

E Bild vum e Paarel

Wie bett im e Feld

Sie stehn newwe’m Waijel

Wenn s’Gleggele scheld

 

 

Ver mànches do froich Dich wàss es bloß ich

Kànch nimmi mitt umgehn, Dü màrch’s nimmi richtich

De Grossvater hett’s gwisst, hett’s àu ekchpliziert

Doch henn mer nitt zü g’hehr, un henn niggs kàpiert

Jetzt leit àlles still

Weil’s niemànd meh will

Ver d’Menche vergesse

Vom Holzwurm verfresse

 

D’Spinnhuddle bilde wie e wisser Schleier

So warre ver làngi Stunde

All die Sàche, àll die Dinger

Mitt de Ehwichkeit verbunde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Bennes ward fufzich

 

De Bennes ich jetz fufzich

Doch siechs’em gàr nitt àn

Er sieht so üss wie zwànsich

So hert er sich àu àn

Ich immer froh un luchtich

Ich immer gut uff dàmm

Ver inne ich dess wichtich

Un s’Alter màcht niggs dràn

 

In Schirrhein ward verzehlt

Er gähng garn in de Wàld

Er singt zum Himmelszelt

So làng biss àlles schàllt

Er soll dort Stimme hehre

Wer wääs wàs dess beditt

Vum Vöjel will er’s lehre

Un singe dànn ver d’Litt

 

Es ich e gueter Mensch

Dess siehch àn sinne Awe

Sogàr wenn ne kühm kennch

Kànch ne glich gut vertrawe

Es ich e gsunder Mensch

Dess sawe àlli Frawe

S’ich nitt wàs Dü do meinch

S’ich bloss ver ebs ze sawe!

 

E Choor hett er gegrinnt

Der singt im gànze Lànd

Ich immer prima gchtimmt

Un ich bàll Welt bekànnt

E jeder der mitt singt

Un jeder Musikànt

Ich sicher sinner Frind

Sie singe Hànd in Hànd

 

Wenn Dü nitt weich wer’s ich

So komm doch in’s Konzert

Er singt dànn bloss ver Dich

Mitt Lucht so wie sich’s kehrt

Er singt àu maichtens richtich

Un so wie mer’s garn hehrt

Un singt er ebs gemietlich

Siech màncher dànn wie blert.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

E àndri Art vun Sehnsucht

 

Siehch Dü mich morje uff’m Waij

Mit fricher Lucht in minnem Blick

Vertieft in Träm vun àndre Daij

Verschwunde im e àndre Glick

Siehch Dü mich morje in de Freij

Mit frichem Bluet in minnem Schritt

So loss mich gehen , so loss mich freij

Minn Ziel ich nitt in derre Zitt

( So loss dich gehen , so loss dich freij

Un geh mit mir, s’ich nimmi witt )

 

Ich such e àndri Art vun Sehnsucht

Ich such e neiji Art vun Lèwe

Bin sichtich uff e liewessucht

Ich leeb schon viel ze làng deneewe

 

In minnem Lànd do geht de Sturm

Un bloost eim Werter tief in’s Ohr

In minnem Lànd ich jeder stumm

Un d’Wohret ich do nimmi wohr

In unsrem Hirn do brenne d’Biecher

Un d’Flàmme fresse d’Ferse uff

Un d’Wohret flàggert üss de Blätter

Un funggelt biss zum Himmel nuff

 

In minnem Lànd do geht de Wind

Un bloost eim Fàrwe in de Sinn

In minnem Lànd ich jeder Blind

Un jeder leebt in sinnem Hirn

Mir sähn de Wolke tief in’s Au

Schmisse e Giggel nuff zum Mond

Mir schmutze d’Starne wie e Frau

Un wisse wie de Hergott wohnt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



[1] Merci à Raymond MATZEN pour DICHTE ICH BICHTE.

Elsässicher SLAM

Do bin I au debi gwään!!!