Minni Lieder, mànchi alti un e pààr neji.
Kanch Dü dir vorstelle ?
Kanch Dü dir vorstelle
E Welt voll Fejele
Wie’s ken Armut gibt
Wie d’Lieb d’Mensche hebbt
Wenn d’witt kannsch morn
Friej am Kritz do vorn
Warte mit dinem Bindel
Dann gehn mer s’Waajel
S’Waajel flussufwartz, biss mer finde de Platz
S’läwe wie mer’s läwe kint, un wenn’s uns gfallt bliwe mer dann
Als Bett e Feld mit Blueme
Als Dach e Himmel mit Starne
Als Fremdezimmer unseri Arm
Dü un ich ellään un einsam
Wenn uns blit Geld im Sack
Dann gibt’s fer’s Fiir e Pack
Un bliwe Waffe iwwerich
Dann vergrawe mer se glich
Numme noch Mensch sinn, frej mit lütter Unsinn im Sinn
Mol richti unziwielisiert, Nitt so wie mer’s hett g’lehrt
Niemeh vum e Finger gezajt
Von kennem Gedanke verurteilt
Kanch Dü dir vorstelle
E Welt voll Fejele ?
D’Mémé
Ihri eltre hett se bsorigt biss in d’aller letchte Daj
Kinder uff gezöije die gehn jetzt e einer Waj
De Tich hett se gedeckt so schen fer sich un ihre Mann
Biss se ne am e schene Tag Tür rin getrawe hann
D’Méme geht spaziere in de Träm
In Gedanke ich se läncht schon wieder d’Heim
Sie kocht noch uf’m Offe der schon vieli Johr nimm brennt
Sie kocht fer alli Litt wie se so gut hett gekennt
Jetz sitz’se do un start de gànze Dàg boss noch àn ‘d Wànd
Ab un zü geht se spàziere , jemànd hebt se àn de Hànd
Sie redd nimm viel , sie làcht bloss noch wenn sie uns wiedder kennt
Un ihri Awe glänze , un sie zittert mitt de Händ
Mémé komm mer gehn noch moll zeruck in dinni Zitt
Dinn HÜss steht noch am selwe Platz es ich a gar nit Witt
Bach mer noch e Eierkueche, verzehl mer noch e Gschicht
Vom Norber von Zellemolcht odder grad von Gecht
Am e schene Tag stehch uff un säch ich geh ich hab jetzt satt
Fer alti Litt hett’s do kenn Platz ihr henn mich uff de Latt
Ich find schon irietz anderchs e Plätzel wie mer’s gfallt
Fer dess , dess kanch mer glawe do binn ich noch nitt ze alt
Min Liedel
An manche Daj do fröj ich mich warum
Warum sing’ch uff re Bühn , stehch do herumm
Warum lej ich minn Hartz so uff de Tich
Warum sing ich eich Liedle iwer mich
Warum verzehl ich eich von e ‘me Kriej
Warum verzehl ich eich von Menche miej?
Vo’m Kummer un , vo’m Liede derre Welt
Wie alles sich bloß dreijt um Macht un Geld
Min Liedel sing ich dir es ich jetzt dinn
Un gfallt dir’s nitt so pack ich’s wieder in
Ich sing dir was ich denk do brüch kenn Brill
Un denke kann e jeder was er will
Min Liedel ich so frej wie de Wind
Kanch’s ohne Sorje singe dinnem Kind
Es ich min Liedel, bin druff stoltz
Ich kann bloß hoffe dir gfallts
Minn Liedel nemmt dich mitt in e anderi Welt
Es kocht dich bloß de Wille doch ken Geld
Wenn alles klappt, mim’e bissel Gliek
So kommt e Stiek von dir niemeh zerieck
Min Liedel ich grad wie e Sunneschien
E bissel Wärme ganz im Herze drinn
Es ich nitt boßhaft, ganz ohne Hass
Ich glaub es bringt dir au e bissel Spass
Schmetterling
Schmetterling im Summer Wind
Fliej verbej, verschwind
Schmetterling im Owe rot
Flej es ich ze spoht
Am Morje sinn se komme
Lieder henn se gsunge
Hunderti Soldate
Alli Flinte glade
Am Mittag brennt de Himmel
S’Fier verrist em d’Awe
Sie falle uff’m Mättel
Un röjle in de Grawe
Am Owe ich’s so kiel
Es leje alli still
Hunderti Soldate
Alli Flinte glade
Des Meer ich ze gross
The water is wide, I can’t get oer And neither have I wings to fly Give me a boat that can carry two And both shall row, my love and I
Des Meer ich ze groß
Es nemmt ken End
Ich hab doch bloß
Minni Arm, minni Händ
Doch komm mitt mir
Dann sinn mer ze zweit
Fer iwer’s Meer
Wär ich bereit
A Lieb ich scheen
S’ich wie e Wunder
Un d’Welt bliebt stehn
D’Sunn geht nie under
Doch d’Lieb verflejt
Wie Morje Duncht
Wenn einer lejt
Ich’s ummesuncht
Ze zweit ich meh
Wie eins un eins
Doch dud’s so Weh
Gehch Dü uff d’Reis
Ich kann nim stehn
Ich kann nimm gehen
Kann’s nitt verstehn
Will’s nitt verstehn.
WINACHTE
Sä mer was säht Hitt de Wind
Er hielt in de Bäm wie e Kind
Er sieht so viel Kummer
Er sieht so viel Leid
Sä mer was säht Hitt de Wind
S’Land ich so kalt wie e Stein
De Winter ich do wieder d’Heim
Winachte gillt bloß
Fer besseri Litt
S’Land ich so kalt wie e Stein
Im hiesel de Offe voll Gluet
Im Sessel do sitzt mer so Gut
E Biechel zum lese
Un s’Bichel vol g’fresse
Im hiesel de Offe voll Gluet
Doch drüsse lejt Schnee uf de Weit
E Mann im verrissene Kleid
Lejt under’me Baum
Un riggelt sich küm
Doch drüsse lejt Schnee uf de Weit
Üss’m Kritsstock lueje d’Kinder de Schnee
Un de Rübels kommt bal üss de Heh
Bringt uns viel Gchenkle
Volgschtopfti Ente
Üss’m Kritsstock lueje d’Kinder de Schnee
Doch de Mann der riggelt sich nimm
De Schnee lejt em sanft uff de Stirn
D’Awe gross offe
Die immer noch hoffe
Doch de Mann der riggelt sich nimm
Wirtschafft mit Zigarre Dampf
Wirtschafft mit Zigarre Dampf
Stille minnem Harz de Kampf
Mensche Sproch un Alcool Gchmack
Bringe minnem Gsicht e Farb
Ich sitz un Träm so witt bich fort
Hinter mi’m Glas un sä kenn Wort
Denk an Gecht wie schen ich’s gwän
Gecht haw ich dich gsän
Hab mitt der gredd, mitt der glacht
Allerhand Sache hen mer gmacht
Luchtich sin mer d’Gass herab
In de Stadt sin mer herum gedabbt
Ich sitz un s’Bier nemmt alsfurt ab
S’Glas ich laar, ich bin schlapp
Durich’s Fenchter siew’i
D’Fejle flieje Glickli
De Stuel ich hart un ich bin mied
D’Litt um mir sinn alli bled
Sie redde , lache vor sich har
Ich hab min Glas schon wieder lahr
Ich wäs Dü komch schon Morje d’ruck
Doch siech Dü mich wie ich do huck
Oder lauf an mir verbej un denkch an anders Gliek
Oder lauf an mir verbej un schenkch mer gar ken Blick
S’ich sclimm wie ich verliebt ze sinn
Dü bebbch Dü henkch an minnen Sinn
A Honnig Barri schmelßt in mir
Wenn ich heimlich träm von dir.
Am Bächel
Am Bächel bin gebore
Am Bächel binn i d’Heim
Ich leb schon langi Johre verlohre in de Traim
De Kopf hoch in de Starne doch Leime an mi’m Schuh
So stulber ich im Bebb herum in voller Ruh
Am Bächel ohne Sorje
Het’s jede Dag e Fecht
Ich denk noch nitt an Morje
Un wäs nigs meh von Gecht
Im Wald zopfe mer Behre, un Kritter aller hand
Mir wäche se un riere se dann zünand
Am Bächel pfiffe d’Feyele
Manchmol ver mich alein
Es tanzt dezü e Kinjele, es graje d’Guggelhän
Mir Tierle sinn so Glicklich un leve uns zelieb
De wind der singt alldaïlich e nejes Lied
Am Bächel blieje d’Blueme
Mein’ch grad de Bodde brennt
Un jedes Johr gibbt’s Sohme, des nemmt au nij kenn End
Ich brüch nit witt ze fahre, ich brüch nit witt ze gehn
Mir gfallt’s an minnem Bächele do ich’s so schen
Ihr wisse jo des Lewe des ich jo gar nit minn’s
Ich leb nit witt de nehwe doch selwe ich es nimm
Mir miehn ver s’Lewe kemmfe
Kochteloss ich’s nimm
Mir wisse uns nimm ze helfe es hett kenn Sinn
De Dorftroddel
In de Schuel binn ich immer de letcht gwän
Lehre lese hett mich niej intressiert
Wenn d’andre gchriewe un Gedichtle uffgsät henn
Haw’ich gluejt was drüsse bassiert
Üsse jechtle un fische haw ich nie nigs glehrt
Alles was ich schonch mach mach ich alles verkehrt
Üss de Schuel henn se mich dann rüss g’chmiesse
Un im Wald haw ich dann wiederschglehrt
De Dorftroddel, de Gassdaggel, de Dorfnach bin ich
Alli litt lache, alli Hund belle jedes Kind lacht mich üss
Doch ich will nigs vun kennem
Loss in jedem sinne Ruej
Doch sie spotte glich alli wenn ich se bloß anluej
Ab un zü geh ich helfe de Bühre
Sejs im Feld oder bie de Kie
An denne Daj des kann ich der schwehre
Haw ich ken Durcht verhunger ich niej
Un sie genn mer viel Brot, un e Sieppel dezü
E gueter Schlugg Winn un Fleich ab un zü
Ich hab kenn Geld , wisst nit was mit mache
Hab minni Händ als einsiger Schatz
Un am Owe geh ich heimlich in’s Stiebel
Schlies mich in un redd mitt’em Mond
De Martin säd mer von jedem Starnel
Sinner Namme un au wie es wohnt
Un ich geh dann in’s Bett mit’m Kopf voll Gedings
Sache wie Dü nitt wisse wie Dü nitt träme kanch
Un ich schloof ohne Kummer un Sorje
Un de Sandmann geht langsam verbei
D’normale Litt gehn de ganze Dag schaffe
Gehn im Summer, uff Italie an’s Meer
De Recht vum Johr mien se jechte wie d’Affe
Sinn alli krank, henn’s am Hartz odder am Kopf
Sie henn e Télé e Auto un was weiß ich noch
Do mien se schaffe un schaffe un greje greuiji Hohr
Ich fröj mich als wenn de Owe zum Tag kommt
Wer ich veruckt, un wer ich normal
FLAMMKUECHE
E Stiebell un e Offe
Paar Tich un e Paar Stiehl
So ich se am Anfang g’lauffe
D’Wirtschafft an de Miehl
Dann ich de Franke gfalle, dann ich de Marick g’schtoije
De Schwowe hett des gfalle, sie henn wieder riewer dröije
Dann hett de Wirt sinni Wirtschafft vergressert
Mit Beton, mit Sandstein , hett’s nit grad verschehnert
De Flammkueche kleiner, de Priss schnell ind’Heh
E Hampfel Schpeck wenijer, un kenn Ziwle meh
De Teik ich jetzt fiener, un d’Flamm kommt vum Gaz
De Gchmack ward als wenijer, un d’Maweveh gross
D’Schwowe die komme riwer
Die hett des gar nit gstehrt
Ihri Zahl hett sich vergresert
Ihri Auto sich vermehrt
Un d’Wirtschafft an de Miehl
Ich jetzt ihri Kolonie
Sie ich rot un schwarz un gehl
A richtich’s Paradies
Der Ober spicht jetz deutsch
Sein Name ist jetz Franz
Die Gaststube die leucht
Ist immer auf Hochglanz
Un s’Deutschland über alles
Klingt jede Owe greller
D’Elsässer verschregt’s
Sie komme als furt venijer
S’komme jetz Americaner
Die schmehre Ketchup dran
Mi’m Baguett est ne de Japaner
D’Chinese zuckre de Rahm
Flamkueche International
Heist d’Wirtschafft an de Miehl
Sie mache au Couscous royal
D’Elsässer komme nimm viel.
Zei mir e Land
Zei mir e Land wo ich gmietlich üssrueje kennt
Ja dess hett ich so garn
Zei mir e Land wo ich nitt so ze jechte bricht
Ja dess hett ich so garn
Ich nemm mer de Zitt, min Ziel ich nitt so witt
Was Hitt nit ich kann morje sinn
S’Hiesel am Wald
Es steht e kleins Hießel am Rand vum’e Wald
Es stehrt dort kenn Miesel, d’Ruj vun dem Land
Es geht noch e Bach am Rand von dem Wald
Sie fliest ohne Krach, mol warm un mol kalt
De Baum vor dem Hießel, schmisst Schädde in’s Gras
D’Sunn streckt e bissel, durich d’Nächtle ihri Nas
Un doch will I nit lieje
Un sä’s eich jetz glich
De Mench ich verflöje
De Tod ich im Hüss
Kenn Fejele pfifft, uf’m Dach vun dem Hießel
Ken Eichhäsel hopst, uf’m Baum sinem Nächtel
Ken Frechel im Bach, kenn Rauch im Kamin
Im Hießel kenn Krach, vum Lewe kenn Schien
Es fallt dann und wann , vum Dach e Stick Holz
Wie sich nim hewe kann , es verfühlt dan im Grass
S’kann morje schon sinn, wie’s so Hießle gibt
De Mensch verliert de Sinn, sucht’s Knepfel un drickt
Es gehn dann Millione, Bumbe in d’Luft
Es gehn dann Millione Mensche in’d Grufft
Es starwe dann Kinder, ver e Kletzel, ver e Behnel
De Mensch geht dan unter, ver e Sproch, ver e Fänel!
D’ Mussig
D’ Mussig ich e anderi Welt
Ohne Sorje, wo kenn Kummer dich gwählt
D’ Mussig bringt dich näder zu mir, un
D’Mussig bringt mich näder von Dir
Hech e wiel, e bissel Zitt
Ich se do gar nit Witt
D’Sunne gibt dir de Ton , un de Wind d’Harmonie
Dü hersch se schon, un sing’ch d’Melodie
Ich der’s grad mol nitt drumm,
Sin d’Gedanke ganz Krumm
Hech e Land an de Hand , ganz üß Gold un Papier
Es hängt Gliek an de Wand un singt au mit Dir
Ich dir’s Lewe ze eng
D’selwe Waj, d’selwe Gäng
Dann verplatz uff’m Platz, un spiel mit uns Klavier
Hör im Trumpete Klang wie de Kummer krepiert
Alti Lieder im Kopf
Bissel Holz üs’m Schopf
Un de Amsel ze Lieb, un im Liede ze Leid
Ward uns s’Lèwe ganz trieb
Von de Hofnung verkleid
E Stein un e Fücht
27/04/2009.
Ich schmiss e Stein in’s Wasser nin
E runder Stein ganz flach un finn
Ich schmiss ne witt, mitt voller Wucht
Er macht e Ring un Ringle viel
Ich zehl se dann, dess ich min Ziehl
Dass ihri Zahl als greesser wucht
Un ich fang’s immer wiedder an
Ich freij mich druff, ich frej mich dran
Steinel, Steinel, runder Stein
Zei mer wie Dü danze kanch
Steinel, Steinel, runder Stein
Un wass Dü noch au anderch kanch
Ich sää e Wort, un loss es loss
Es soll in d’Welt es soll uff d’Stroos
Es ich ver dich, dass nitt vergesch
Dass es mich gibt, dass Dü mich hech
Uff dinni Antwort ward ich dann
Ich hoff sie kommt, wart nitt ze lang
Un ich fang’s immer wiedder an
Ich freij mich druff, ich frej mich dran
Wertel, Wertel, schenes Wort
Zei mer wie Dü singe kanch
Wertel, Wertel, schenes Wort
Un wass Dü au noch anderch kanch
Ich sing e Lied, un sing es lütt
Heer dir’s grad an, mach’s nitt kapüt
Es soll zu dier als schener Gruus
Gib mier de Tackt mitt dinnem Fuus
Sinn mer ze zweit, klingt’s hell un scheen
Es kann in’s Land dann wiedderch gehn
Un ich fang’s immer wiedder an
Ich freij mich druff, ich frej mich dran
Liedel, Liedel, neijes Lied
Zei mer wie Dü klinge kanch
Liedel, Liedel, neijes Lied
Un wass Dü au noch anderch kanch
Ich mach e Fücht, un hebb se hoch
Un drigg se fechter Johr ver Johr
In derre Fücht haw ich e Wuet
Sie brennt mer d’Finger wie e Gluet
Nemm minni Fucht in dinni Hand
Un mach se lieb, lech denne Brand
Schonch fang’i’s immer wiedder an
Es macht kenn Freit, mues starwe dran
E Stein, e Wort e Lied e Fücht
Dess ich was mer fer’s Lewe brücht
Drum b’halt immer e Stein an de Hand
E Wort , e Lied , e Fücht, ….. b’halt se bienand
Bring mich heim
Sur la mélodie de Country roads ( 30/04/09)
Bring mich heim , nehder heim
In min Dorf not am Rhin
Ich hab Rechwoch, nitt vergesse
Bring mich heim , nehder heim
In Gedanke, komm ich wiedder
In freije Johre, garn ze laufe
Steht de Coppé, s’Düvackläddel
Bie de Schäfer-Frenz, gibt’s noch ebs ze kaufe
Un im Schwane, steht de Stammtich
S’ward gedärtelt, un au viel ge pääpert
Alli Kinderspring warre wiedder wach
Zitte ohne kummer zitte voller Freijt
Ich dätt so garn
Alles dess nochmol erlewe
S’erschte Velo, s’erste warme Hartz
Un alli Litt
Wie do sinn gwän
Wäre wiedder do
Lehr mir dinni Sproch ( 09/06/09)
Ich her wàs Dü singch
Doch d’Werter sinn fremd
Wäs nitt wie se find’ch
Ich binn wie verklemmt
Wàs witt Dü mir sawe
Wàs soll ich verstehn
Wàs witt iwertraawe
Wàs soll widderch gehen ?
Lehr mir des Wort
Ich kànn’s nitt verstehn
D’Bedittung ich fort
Un’s klingt doch so scheen
Wàs will’s denn heiße
Wàs will mir’s denn sawe
Ich kànn’s nimmi lese
Un so muess es starwe
Lehr mer des Lied
Ich kànn’s nimmi singe
D’Melodie bliet
Doch ich niggs meh drinne
Wàs will’s den beditte
Wàs will’s den verzehle
De Sinn kànn ich rote
Doch d’Werter die fehle
Lehr mir die Sproch
Ich gchpier sie ich minne
Ich mecht Johr fer Johr
Sie àls besser kinne
Ich weis wàs se will
Sie will widderch lewe
Un do brüch kenn Brill
Uff mich kànn se zehle
Ich sää vielmohl merci
S’Lied hech ver mich gchriewe
Die Werter versteh I
Doch muss ich noch iewe
Es will noch ebs heiße
Es will noch ebs sawe
Ich kànn’s wiedder lese
Un kànn’s iwertraawe
De Butterflade
Dü fliejch um minem Butterflade
Haw ich dich dozü ingelade?
Do driewer haw ich Honi gchmiert
E diggi Schicht so wie sich’s kehrt
Dü Ihmel fleijch so drum herum
Dü flieijch so schnell als wärch e Sturm
Dü griffch mich an warch agressiv
Sej doch nitt so sei positiv
Dü säch der Honi wär von Dir
Dü hätchne gmacht deheim bi Dir
Dü dätch ne brüche ver dinn Kind
Un Honi wär ver d’Menche Sind
Dü säch s’gibt ball kenn Honi meh
Stadt Ihme gabs dann blos noch Fleh
Dü säch de Mensch wär schuld do dran
Un hätt au ball ze liede dran
Ich schenk der minner Butterflade
Bich hertzlich uff’m ingelade
Komm au mit dinne Kumbels har
Dess Honi Glas ich noch nitt lach
De Floh
Mamme ich hab e Floh
Ich glaub er kehrt im Hund
Er ich ganz luchtich ich ganz froh
E kleiner dicker rund un gsund
Mamme ich hab e Floh
Ich glaub er kehrt im Hund
Mamme ich will ken Floh
Denn stehle ich nitt schehn
Was mir nitt kehrt macht mich nitt froh
De Hund ich trürich zait mer Zähn
Mamme ich will ken Floh
Denn stehle ich nitt schehn
Mamme fang de Floh
Un gibb ne z’ruck im Hund
Dann bin ich luchtich bin ich froh
Mues mich nimm kratze un bin gsund
Mamme fang de Floh
Un gibb ne z’ruck im Hund
Ich geh dann mit’m Floh
Un zamme mitt’m Hund
Un alli drei so gsund un froh
Spaziere gehn mer ver e Stund
…………
Mamme ich hab e Floh
Ich glaub er kehrt im Hund
De Schnooge Blues
S’ich jede Owe selwe
Sie kommt rinn wie e Dieb
Ich kann mer nimmi helfe
Die Schnoog ich bstimmt e Wieb
Sie summt um mich herum
Sie bringt mich üss’m Schloof
Sie bringt mich au noch um
Oh here minner Ruef
Ich kann se nimm vertrawe
Sie gibt mer Krämpf im Maawe
Sie hett mich uff de Muck
Die Schnoog macht mich veruckt
Ich kriech dann unter’s Linduch
Mach mich so klein ich kann
Ich bett au un ich fluech
Un kann niggs ändre dran
Un manschmol steh ich uff
So mitte in de Nacht
Ich luej dann un bass uff
Un wenn ich s’Liecht üss mach…..
Am Morje bin ich schlapp
Un kreij min Au kum uff
Vum Bett do fall ich rabb
Un schteh dann selte uff
Kriweli, kraweli
Kriweli, kraweli ich leij im Gràss
Es kitzelt ebs an minre Nààs
Kriweli, kraweli was ich des bloos ?
Es kitzelt mich au am e Fùes
Kriweli, kraweli was ich dess ?
In minnem Buggel sitzt do ebs?
Kriweli, kraweli luej doch schnell
Ich glaub dass es jetzt runder will
Kriweli, kraweli siech Dü’s schon?
In minnem Buggel lauft ebs rùmm
Kriweli, kraweli mach mer’s wegg
S’ich veliech bloss e bissel Dregg
Kriweli, kraweli sä mer’s bloss
Wàs ich in minnem Buggel loss
Säh mer’s jetzt glich es hett kenn Zweck
Hoffentlich ich’s kenn Zeck
Kriweli, kraweli, s’ich nitt schlimm
Ämeise viel e ganzi Raij
Kriweli, kraweli beweij dich nimm
So gehn se widderch ihre Waij
De Schmetterling
Ob rot, ob bleuij, ob wiss
Vun Marseille uff Paris
In Franckrich ich e papillon
Iwweral blos e papillon!
S’heist bie de bretone
Dätte balawene wohne
Bie de Basque hetz Tximileta
Un e farfalla in Corsica
Bie uns im Elsass ich dess andersch
S’kommt ganz druff an wie d’anne wànderch
Im Summer mohle se im Himmel
Mit döisig Fàrwe bundi Striss
Un hohle mitte im e Bliemel
De Sàfft vum Lèwe üss’m rüss
E Holderfoijel in Stattmatte
In Seebach ich’s e Schmatterling
Un siech ne fleije iwer d’Matte
In Siltze ich’s e Schmetterling
E Rübbeschisser in Scherwiller
In Soultzeren e Summervoïjel
S’hett Flattermies au in Hengwiller
In Sondernach e Summervogel
In Logle fleije Millermaler
In Buckenum hetz e Bubeller
Krutarierche hett Miller
Un d’Wantzenau hett Pfiffeholder
In manche Derfer ich’s ganz luchtich
Kànnch’s nitt veràbble, s’fàllt in’s Au
G’stärigt, gebeijelt des ich wichtich
Sitz er uff ‘re jede Frau
Nè, Nè, dess sinn kenn grosi Ohre
Es ich e schwartzer Schmetterling
E Fàhne hett sich dran verlohre
Drei scheni Fàrwe, bundi Ring
Drei rundi Farwe, bleuij, wiss rot
Üss Bilder wie de Hansi mohlt
Der Schmetterling soll niej verflieje
Un s’Elsàss soll im Franckrich bliewe
A Wolf kommt von do wie mer nitt erwacht.
( 24 03 2009)
Mer fiehre schon so manches Johr
A frejyohr.......... ver unsri Sproch
Es gibt ze hehre Musikante
Mehr odder weniger bekante
E jeder bringt sinn neijchtes Liedel
De Egles, d’Sylvie un de Sieffer
De Jempes, s’Isabelle, zegar e Engel
Un hitt owe noch de Rieger
S’gibbt au Theater, Conference
Üssstellunge, Vorstellunge, Vorlesunge
Zammetreffe, ohne Grenze
S’wart gebabbelt, gelacht un g’sunge
S’intressiert au d’Politick
Mancher Händedrigger losst sich sähn
An denne Daj sawe se - s’ich chic!-
S’Elsass ich in alle Plän
Un luchtig ward proposiert
Mit iifer ward versproche
Zukunft ideal angschmiert
Dess vergesst mer in paar Woche
Doch manchi komme still angchliche
Mitt schene Werter, große Sprich
Mache wie wenn se dir dätte gliche
Doch schnell henn se dich dann unter sich
Bass uff sie komme us’m Wald
Sie wisse schon wieder alles besser
Sie komme rüss mitt ruhicher Gewalt
Doch sieht mer schon die blanke Messer
D’Welf stehn schon am Stades Rand
Hunger an Fleich, Hunger an Macht
A Wolf kommt immer, s’ich bekannt
Von do wie mer ne nitt erwacht.
Es gibt scheneri wie Dich ( 4/4/2009)
Es gibt scheneri wie Dich
Awer au bchtimmt scheneri wie Mich
Es gibt gcheideri wie Dich
Vielicht au gcheideri wie Mich
Es gibt greßeri wie Dich
Ganz bchtimmt au greßeri wie Mich
Es gibt kleineri wie Dich
Ganz sicher kleineri wie Mich
Es gibt schlankeri wie Dich
Vielicht au schlankeri wie Mich
Es gibt au dickeri wie dich
Un e so viel dickeri wie mich
Doch mir henn uns halt getroffe
Wie e pfeyjel sinn Ziehl
Wie de Raje mitt’m Rajeböiye
Wie de Himmel mit’m blöiye...........
........Alles andre wär zeviehl!
Mitt dir haw ich anfange ze hoffe
Es ich nitt jede Dag famos
S’Lewe ich halt nitt sorjeloss
Ob mich e andri hett vertrawe
Dess kann niemand grad so sawe
Ich bin halt Ich, un Dü bich Dü
Un zu mir do kehrch dezü
In dinnem Blick ( 4/4/2009)
Dinner Blick säd mir ich soll noch bliewe
Un Ich soll doch wiederch mitt Dir lèwe
Dinner Blick brennt wie e Gluet
Dinner Blick brennt in minnem Bluet
Doch muss Ich gehen, Ich muss uff d’Reiss
Ich muss jetzt fort, wie ànne ......wer weiss
Min Lànd verhungert, min Lànd verreckt
Ich kànn’s nim sähn, min Aue verschreckt
Ich geh witt fort in’s fremde Land
Ich geh mit Kumbel’s Hand in Hand
Dort gibt’s ze esse, dort gibt’s Brot
Dort gibt’s kenn Hunger, kenner kennt d’Not
Sie henn’s uns gsäht es ich so licht
Im Land wo grad im Paradies so glicht
Es gibt von allem, brüch bloß ze fröiye
Mer ward schnell rich , ohne sich ze blöiye
Ich blie nitt lang dess kanch mer glauwe
Ich komm zeruck, Ich kann der’s sawe
Dann binn Ich rich, dann bich Dü rich
Dann sinn Mer froh, un rieße glicklich
Jetz sitz Ich do im finchtre Eck
Ganz miesel still , kalt ich’s Versteck
Sie sueche mich, verflueche mich
Ich soll verschwinde...Sie ruefe mich
Armi Litt gibt’s au im riche Land
Armut gibt’s do allerhand
Reisse, schaffe, rich ware.. hàw Ich welle
Hett liewer uff Dich hehre selle
In minne Träm sie Ich dinner Blick
Dess ich alles wass Ich hab vom Glick
Es dürt nimm lang , Sie komme glich
In Franckrich hett’s kenn Platz ver mich
Ich sitz im Fleyer, wie anne ......wer weiss
Sie henn mich g’fröiyt wie Ich heiß
Doch die Fröiy haw ich nitt kappiert
Wer weiss wie ànne mich dess fiert ?
Mitt’m bissel Glick komm Ich zu Dier
Pletzlich steh Ich dann vor dinnre Tier
In dinnem Blick sie ich dann glich
Ob’s noch e Platz do gibt fer Mich
Steh uff min Kind es ich so witt ( 05/04/2009)
Wenn freiy am Morje d’Glocke klinge
Wenn in de Baim schon d’Feyel singe
Dann steh uff min Kind es ich so witt
Sie brüche Dich , geh under d’Litt
Wenn de Wind uff wart un d’Sunne kommt
Im morje Rot, wenn’s Lewe summt
Wenn de Bettler fröyt noch Brot
Wenn’s Menche gibt in Lied un Not
Wenn de Norber arweitsloss
Muss bettle gehen uff de Stroß
Wenn se wieder iwer d’Judde spotte
Wenn se wiedder s’Land üss rotte
Wenn de wieder sawe herch
„Der Neger ich jo nitt fransech“
Vor uff’m Pflachter d’Stiffel schmettre
Vor’s in dinnem Land anfangt ze chettre
Steh uff min Kind es ich so witt, Sie brüche Dich , geh under d’Litt
Ich awer s’Lewe wieder riewich
Un ward au wieder alles gmietlich
Dann schloff nit in min Kind es wär ze schad
Denn jetzt noch meh brücht mer dich grad.
Es bliet immer einer ewerich
Der’s noch mol prowiere mecht
Ver sich selwer ich er wichtich
Jeder ander ich e Gnecht
Er bringt dann wieder d’selwe Leiye
Die in de Dummheit bloss uffbleiye
Er find au wieder fer ne here
D’selwe Dolle wie nie lehre
Wart nitt uff morje ver uff ze stehn
Es wär ze schad Nitt do ze sinn, nitt ze verstehn
Es ich immer an de Zitt, Sie brüche Dich , geh under d’Litt
Ohne minem Telephon ( 9/04/09)
Ich komm nimmi devon
Ohne minnem Telephon
Ich bin immer choignabel
Grâce à minnem Portabel
Am morje un am Owe
In de Stadt un uff’m Land
Ob Maidle odder Buewe
Henn ne alli in de Hand
Er meld sich im e Hosse Sack
Un jeder luejt dann sinner an
Grifft an d’Hosse, an de Frack
Hohlt ne rüss un lacht ne an
Hargott wer ich dess schon wiedder?
Hab de ganze Dag kenn Ruej
Minner schellt bàll jede Meter
Manch mol bloss wenn I ànne luej
Ich mach wie wenn’s wichtich wär
Wenn au d’Fraue bloss froiye muss
Ob Nuddle odder Camembert
Ob Yoggurt odder Apfelmuss
Nemme mir vom Barilla ?
Odder pâtes von de grand-mère
Hech Dü liewer Nutella
Odder liewer vom „ pas cher“?
Mancher treggt ne tief in d’Hand
Was er säd ich bschimmt e Schand
Er redd lieslich, nemmt sich Zitt
Macht sich klein vor Welt un Litt
Er lächelt schehn macht d’Awe zü
Schnüfft tief üss, so ab un zü
Lauft wie blind un trämt vom Stern
Un wart uff an de Latern
Ich fröiy mich als“ hett’s kinne sinn?“
Ohne dess verfluechte Ding ?
Wie hett mer einfach kenne lewe
Unsri Gchicht ich nimmi selwe
Kannch’s nimm vermisse, wie s’Alcool
Es macht so viel un noch viel meh
Mer ich halt iwerall uff’s Mohl
Doch iwerall ich nieriets meh!
Ich komm nimmi devon
Ohne minnem Telephon
Ich bin immer choignabel
Grâce à minnem Portabel
De Kirchbaum ( 09/04/09)
De Kirchbaum ward schon wiedder wiss
Un wisser ward min greuijes Hohr
Wiss versprecht er uns gewiss
Scheni Kirch’ im neje Johr
Er schient au noch gewagse sinn
Die Äscht sinn fast ver mich ze hoch
Uff jede Fall gedenkt mer’s nimm
S’ich anderch gwän im alte Johr
Ich geh garn um de Kirchbaum rum
Un luej ne an von jeddre Sitt
Ob freij am Dag, ob in de Sunn
Es ich e Pracht zu jeddre Zitt
Mitt jedem Johr ward er noch scheener
Un hecher au de stolze Stamm
Im Wind un Raje, jedem Wetter
Steht er immer gut uff Damm
D’Kirche komme, warch ganz rot
D’Amsel ward schon so lang d’ruff
Uff mich ward schon so lang de Tod
Ich will jetzt fort, ich her jetzt uff
D’Kirche warre immer sießer
Un ich hab se noch so garn
Minner Schritt ward immer ließer
D’Kirche schwar ver minni Arm
Wags in d’Heh, min Bämel stolz
Ich luej dier doch so garn zü
Wenn ich moll lej, im Tanneholtz
Dann träm ich bschtimmt ich wär wie Dü.
E Liedel un e Sproch ( 09/04/09)
Dédié à Lucien KOEBEL.
Ich schrieb e Lied in minre Sproch
Üss minnem Hartz, mitt minem Stifft
Es kommt allmaïlich Johr ver Johr
Lej’s uff’s Papier mitt schenre Schrifft
Es geht um Lieb, um große Träim
Es geht um Hoffnung, Leweslucht
Wie’s als freyer gwän ich d’Heim
Min Liedel singt sinn Lewesdurcht
Ich will au geje alles singe
Alles was schecht ich uff de Welt
Ich dät sogarn de Litt ebs bringe
Ebs anderch’s halt wie Macht un Geld
In minnem Lied hett s’Lewe d’Macht
Rajeböije , Sunneschinn
Freyohr’s Gchmagg, e Kind wie lacht
Veyel, Blueme, neyjer Winn
Doch hett’s e End, doch hett’s e Schluss
Ich luej noch moll ob Fehler sinn
S’Datum noch als letchter Gruss
Un laï’s dann in’s Schübblädel ninn
Wenn’s jemand moll do wiedder find
Seij’s e Fremder, seij’s min Kind
So hoff ich bloß das er’s versteht
Er minni Sproch immer noch hehrt.
Im Rosegàrte (27/05/09)
Mir sitze im e Rosegarte
Uff d’Nàcht well’mer noch bissel wàrte
Feijel pfiffe lütt un hell
Üss de tiefe Lewwes Qwell
Sie fànge àn àm freije Morje
Her ne zü, so vergehn d’Sorje
Un schmeck denne ließe Rose Duft
Der fleijt gemietlich in de Luft
Brüch nitt witt vort, s’ich àlles do
Brüch nitt uff Rio, uff Schanghai
Setz dich bloß ànne setz dich do
Wàrd riewich uff de Monet mai
Màch d’Awe zü un schnüff tief inn
So komme dir viel Bilder inn
Bilder vun Ruej, de Himmel bleuij
Bilder in rot, es brennt e Gluet
Bilder in gähl, Zucker un Mehl
Bilder in grien, E lieb ich scheen
Bilder in brün, e Làtte Zühn
Bilder in greuij, wie alti Litt
Bilder vun Hitt, Bilder vun Gecht
Vun alle Litt wie’d grieße mechtch
Mir sitze im e Rosegarte
Un d’Nachtigall ich froh
In kielre Lufft,
E Rose Dufft
Wàs kinne mir jetzt noch erwàrte?
E Stigg vum Glick ich jo schunn do.
Im Kertze Licht ( 03/06/09)
Im Kertze Licht
Sinn d’Schmerze licht
Sinn d’Hertze licht
Komme Ferse schlicht
So hehr s’Gedicht
Un lehr’s velicht
Es wär gericht
Fer der wie’s bricht
Ich hehr s’Gedicht
Im Kerze Licht
Un s’Meer üss licht
Üss lecht in mir
E letcht’s Gewicht
De Schmertz verwicht
S’Licht brennt in mir.
De Sinn im Gedicht( 03/06/09)
Ich schrieb s’Gedicht
Es ich e Bicht[1]
Ich will ebs saawe
Hàb ebs im Sinn
Will’s iwertraawe
In Werter ninn
Doch d’Werter lieije
Sie sinn ze eng
De Sinn will blieije
Üss ihre Kläng
Mues Werter zehle
Ver ze verzehle
Es ich de Sinn
Vum Ürschprung nimm
Sich nimm ganz recht
Un nitt ganz letz
S’ich wie verwicht
Wie iwersetzt
Zwische de Ziehle
Mues dinn Au ziehle
Zwische de Werter
Do sott er sinn
Do drinne steht er
De richtich Sinn
Dàss Dü ne findch
Dess ich min Ziehl
Wàss ich mer winch
Ver jedi Ziehl
Dàss minni Werter
Au ebs beditte
In manche Länder
In fremde Zitte
Gewitter im Gàrte ( 03/06/09)
Wenn de Himmel bleuij
Voller Sunne steht
Wenn de Gartner treuij
In si’m Gàrte geht
Wie ich ànne lueij
Iweral vergeht
In de stille Rueij
E Stick Ewichkeit
Wenn de Himmel rot
Schwar àm Owe hängt
Wenn’s Gewitter droht
Un wenn d’Luft mich pfrengt
Wie ich ànne hehr
D’Angscht ich iwerààl
D’Feijel pfiffe schwär
Wàrte ich e Kwààl
Wenn de Himmel schwàrtz
In de dunckle Nàcht
S’klebbert in mi’m Hartz
Wenn de Wolf uff wàrt
Wenn’s de Blitz üss Kràch
Wissi Strääfe mohlt
Wenn de Teifel làcht
Un’s Gewitter rollt
Wenn de Raje kommt
S’Gwitter ich schon witt
S’gnàllt noch àb un zü
Un de Wind geht mitt
Wenn die Wolke greuij
Üss’m Himmel gehen
Ward er wieder bleuij
Ich er wieder scheen
Wenn de Himmel hell
Alli Fàrwe zeit
Geht de Gartner schnell
Un mit àller Freid
In de Gàrte ninn
Lueijt ob àlles bleijt
Un er bild sich inn
Wàs er àlles kreijt.
Bibbeles kääs un gchwelti( 06/06/09)
Ich ess so garn, Bibbeles kääs un gchwelti
Großi, gleini, dicki, gànzi odder gcheelti
E Schlickel Essig dirfch nitt vergesse
Schonch ich’s nitt gut, dànn kànch’s nim esse
De Kääs ich sierlich, e bissel g’sàlze
E bissel Gnowli dess ich au nett
D’Grumbeer ich sieß, in mir so gfàllt se
Wàrum de Schnittlàuch? Wàrum àu nitt?
Ver mich ich’s schwerich so ebs ze esse
Ich hàb gern Kääs, mir gchmeckt au d’Grumber
Wie fàng ich àn? Dess ich so schweer
Grumber un Kääs die sinn zum fresse!
Ich luej se àn, d’Grumber, de Kääs
D’Grumber ward kàlt wenn ich làng wàrt
De Kääs ich’s schon, so viel ich weiß
De Kääs schmeckt gut, d’Grumber ich zàrt
Wàss màch ich jetzt, ich mues es wisse
Es gibt kenn Üsswaij, ich brüch e Root
Es gäb e Leesung, e Schtiggel Brot
Doch hàw ich s’letchte Gecht schon gesse
Wàss dette ihr màche àn minnem Plàtz?
Ich kànn de Hunger bàll nimm vertrawe
Ich gchpier’s im Büch, hàb Gnepf im Mawe
Ich iwerlaij nim làng, es ich ver’d Kàtz
Ich gibb’s jetzt uff un ess jetzt gràd
E Paarel Wirchtle un Grumbeere Sàlàt!
Doch fàngt jetzt selwe wiedder àn
Ich ess garn Wirchtle mitt Seneft dràn
Dess mitde Grumber wisse ner schon!
Ess hett ken Sinn, ich komm nitt de von!
Sie geht in’d Retrait
Sie geht in d’Retrait
Sie ich von de Kett
Jetz nemmt se sich Zitt
S’ward ànderch àb Hitt
Mer kànn se nimm hewe
Sie hett so viel Plän
Hett so viel ze driwe
S’ich noch immer so gwän
D’Schuelbiecher verbrennt
De Wecker verschenckt
Sie will ihri Ruej
Sich Schluss mitt de Bleuij
Kàlender verschwind
Sie nemmt’s jetzt wie’s kommt
So freij wie de Wind
Sie geht üss’m Amt
De Chef ich vergesse
Doch d’Freijt àwer nitt
D’Zitt ich nimmi gmesse
D’Versàmmlunge witt
D’Collegue die bliewe
Ver mànchi im Hertz
S’Au muess se jetzt riewe
Es gläntzt wie e Kertz
Jetzt kànn se verreisse
So witt wie se will
Un Biecher jetzt lese
Velicht mitt de Brill
Màch dir doch kenn Sorje
Màch dier’s doch Gemietlich
Kommch Hitt nitt kommch morje
Màch’s làngsàm, màch’s riewich
Sich jede Dàg Sundàg
Unentlichi Ferie
Als Gchenk jeder Dàg
Un d’Lucht àls Vermeije
Uff Dich wàrt jo schunn
E ànderi Welt
E ànderi Hoffnung
Wo d’Lieb alein zehlt
Vergess uns nitt glich
Mir bliewe do Stehn
Un winke gemietlich
Dü kànch uns noch sähn
Komm àb un zü durich
Dü wäch wie mer sinn
Mer sähn dich dess hoff ich
S’kànn ànderch nitt sinn
Mi’m Kind kànch jetzt spiele
Spàziere mi’m gehen
Im Gchichtle verzehle
Denn s’Kind will verstehn
Es will sich dràn freije
Ver dess brücht es Dich
De Waij sollch’m Zaije
De Waij biss zu sich.
Uff de Kàscht
Ich nemm Dich jetzt mitt àn e Plàtz
E Plàtz voller Sehnsucht un Wunder
Es ich àlles stàuwich doch ich’s minner Schàtz
Es ich minni Gchicht min Lewe ich drunder
Verzehls àwer niemes
Ich zaïs numme Dir
Es ich ebs geheimes
Bekànnt bloß von Mir
Von freije Johre
Ich mànches verlohre
Doch bliewe noch Zeije
Wie do un dert leije
E àlti Komod, de Hut vom e Mànn
E àltes Pààr Schue mit Steckele dràn
E Süfflommer Hàfe, e Betschdorfer Krueij
Die sinn do zum schloofe, die henn ihri Rueij
E gànser Stoß Lindiecher, e àlts Offerohr
E Stick vom e Beese des luejt hinte vor
E Ross wie noch schaukelt
E Bubb wie noch bàbbelt
E Stuehl mitt drei Fieß
E Plümo voll Mieß
Es steht e Bettlàd im finschtere Eck
De Sommier verrocht velohre im Dreck
E Tràcht von’re Frau hengt schwar àn zwei Neijel
S’ich vorne verziert mit zwei gschtegte Veijel
Im Unkel sinn Velo schon Johre làng blàtt
D’Làmp ich verschlawe un d’Mäntel sinn glàtt
E Bild vum e Paarel
Wie bett im e Feld
Sie stehn newwe’m Waijel
Wenn s’Gleggele scheld
Ver mànches do froich Dich wàss es bloß ich
Kànch nimmi mitt umgehn, Dü màrch’s nimmi richtich
De Grossvater hett’s gwisst, hett’s àu ekchpliziert
Doch henn mer nitt zü g’hehr, un henn niggs kàpiert
Jetzt leit àlles still
Weil’s niemànd meh will
Ver d’Menche vergesse
Vom Holzwurm verfresse
D’Spinnhuddle bilde wie e wisser Schleier
So warre ver làngi Stunde
All die Sàche, àll die Dinger
Mitt de Ehwichkeit verbunde.
De Bennes ward fufzich
De Bennes ich jetz fufzich
Doch siechs’em gàr nitt àn
Er sieht so üss wie zwànsich
So hert er sich àu àn
Ich immer froh un luchtich
Ich immer gut uff dàmm
Ver inne ich dess wichtich
Un s’Alter màcht niggs dràn
In Schirrhein ward verzehlt
Er gähng garn in de Wàld
Er singt zum Himmelszelt
So làng biss àlles schàllt
Er soll dort Stimme hehre
Wer wääs wàs dess beditt
Vum Vöjel will er’s lehre
Un singe dànn ver d’Litt
Es ich e gueter Mensch
Dess siehch àn sinne Awe
Sogàr wenn ne kühm kennch
Kànch ne glich gut vertrawe
Es ich e gsunder Mensch
Dess sawe àlli Frawe
S’ich nitt wàs Dü do meinch
S’ich bloss ver ebs ze sawe!
E Choor hett er gegrinnt
Der singt im gànze Lànd
Ich immer prima gchtimmt
Un ich bàll Welt bekànnt
E jeder der mitt singt
Un jeder Musikànt
Ich sicher sinner Frind
Sie singe Hànd in Hànd
Wenn Dü nitt weich wer’s ich
So komm doch in’s Konzert
Er singt dànn bloss ver Dich
Mitt Lucht so wie sich’s kehrt
Er singt àu maichtens richtich
Un so wie mer’s garn hehrt
Un singt er ebs gemietlich
Siech màncher dànn wie blert.
E àndri Art vun Sehnsucht
Siehch Dü mich morje uff’m Waij
Mit fricher Lucht in minnem Blick
Vertieft in Träm vun àndre Daij
Verschwunde im e àndre Glick
Siehch Dü mich morje in de Freij
Mit frichem Bluet in minnem Schritt
So loss mich gehen , so loss mich freij
Minn Ziel ich nitt in derre Zitt
( So loss dich gehen , so loss dich freij
Un geh mit mir, s’ich nimmi witt )
Ich such e àndri Art vun Sehnsucht
Ich such e neiji Art vun Lèwe
Bin sichtich uff e liewessucht
Ich leeb schon viel ze làng deneewe
In minnem Lànd do geht de Sturm
Un bloost eim Werter tief in’s Ohr
In minnem Lànd ich jeder stumm
Un d’Wohret ich do nimmi wohr
In unsrem Hirn do brenne d’Biecher
Un d’Flàmme fresse d’Ferse uff
Un d’Wohret flàggert üss de Blätter
Un funggelt biss zum Himmel nuff
In minnem Lànd do geht de Wind
Un bloost eim Fàrwe in de Sinn
In minnem Lànd ich jeder Blind
Un jeder leebt in sinnem Hirn
Mir sähn de Wolke tief in’s Au
Schmisse e Giggel nuff zum Mond
Mir schmutze d’Starne wie e Frau
Un wisse wie de Hergott wohnt
Elsässicher SLAM
Do bin I au debi gwään!!!